گیرم که یلدا هم بیاید.
شبی هم به درازا بکشد.
برفی هم ببارد.
سفره ای هم چیده شود.
اناری هم باشد. و دیوان حافظی هم. چه یلدایی؟ چه برفی؟ چه فالی؟
بیتو اینجا همه شب یلداست.
همه شب سرد است.
همه شب فال مرا میگیرد، یاد آشفته تو.
برچسب:
نویسنده: طاها حسینی
تاريخ: دوشنبه
2 اسفند
1395 ساعت: 8:08